Terwijl ik de laatste nectarine opsnijd voor de sous-chef, die nog even terug naar beneden komt om iets te pakken, kleurt de lucht buiten in verschillende tinten roze, oranje en geel. Het heeft iets weg van een rustgevend vakantiegevoel. Dat vakantiegevoel moet nog heel even terug een lade in, want zover is het nog net niet. Een klein vakantiegevoel was er net buiten ook al eventjes.
Er viel net namelijk al een heel klein beetje te genieten van het nu toch echt bijna helemaal gereed zijnde nieuwe terras. Viel gisteren één en ander nog letterlijk in het water, is alles op deze maandagavond stukken beter. De zon schijnt en er is geen spatje regen te bekennen. Alle spullen die gisteren met enig chagrijn de garage ingewerkt zijn, worden weer met goede moed tevoorschijn getoverd. De kwasten worden uit het aluminiumfolie gehaald en het blik beits kan ook weer naar buiten.
Met de restanten van de net iets te zompige nasi van gisteren achter de kiezen (vandaag overigens niet minder drassig), wordt het houten bouwsel plank voor plank weer een stukje meer ‘reislustig’. Het gaat hard met het blik, dus de co-klusser gaat op pad om vast nog maar een blik van die kleurcode in te slaan. Vandaag valt er gelukkig ook weer ergens wat korting te pakken, dus de stemming blijft er prima in. Het resultaat glanst in de laatste restjes avondzon en als het morgen wederom zo’n dag wordt als vandaag, kan de loungebank alweer terug om zijn plek. Precies op tijd voor het aanbreken van de zomer.
Maar eerst volgende week nog even naar Sicilië, het kan ook geen toeval zijn die kleur; reislustig.
Een gedachte over “#196 Reislustig”