Deel twee van vandaag, de laatste zondag van mei. De laatste zaterdag van deze maand is door een fijne barbecue in Kerk-Avezaath te snel voorbij gegeaan alvorens ik een stukje kon tikken. Het bananenverhaal maakt dit uiteraard alleszins goed. Na een warme nacht zou het vandaag wederom een mooie dag worden. Althans, volgens de buienradars en weeronlines van deze wereld.
Photo by JanFillem on Unsplash
Er lag nog een verbouwd en inmiddels afgetimmerd terras te wachten op een nieuw likkie beits. Na wat laatste zaag- en schroefwerkzaamheden, werd een laatste restantje tuinbeits en bijbehorende kwasten uit de schuur getoverd en was het schilderen geblazen. Dit was echter van korte duur, het laagje uit de emmer was verre van toereikend om het hele ding van het kleurtje ‘reislustig’ te voorzien. Inmiddels werden de wolken steeds donkerder en dreigender en volgens dezelfde buienradar zou het best eens flink kunnen gaan regenen vanmiddag. Nu gaan beits en regen niet zo goed samen, maar dat deerde even niet. Het was immers nog droog en we moesten verder.
De korting was ver te zoeken vandaag, dus de beits werd duur betaald. Bij thuiskomst kon er nog net één laagje opgekliederd worden, voor er inderdaad een tijdlang een zooitje water uit de hemel kwam vallen. Chagrijn ten gevolg, klus niet geklaard. Bittere beits. Via een boodschappenronde dan maar richting het diner. Nasi moest het worden. Ingrediënten allemaal aanwezig. Hakken, snijden, fruiten, bakken. Rijst aan de kook. Pindasaus in elkaar flanzen. Af en toe beetje bijkruiden en roeren. Rijst erbij, eitje er door. Tempo maken. Weinig geduld en daardoor; natte nasi, het paste bij deze dag.