In tegenstelling tot wat de titel hierboven doet vermoeden, gaat dit stuk geenszins over het gele stuk tropisch fruit wat wij kennen als de banaan. Niet dat de banaan geen lofzang verdient, of een aantal fijne complimentjes en de nodige aandacht hoort te krijgen. Nee, dit stuk gaat niet over het feit dat er iedere week een tros of twee van deze kromme jongens verorberd worden. En ook niet over het gevaar dat op de loer ligt voor deze gezonde snack als de productie er van niet wat verduurzaamd wordt.
Photo by Audronė Locaitytė on Unsplash
Volgens onderzoeken kunnen we namelijk nog maar een paar jaar genieten van dit stukje vitamines in een jasje, omdat een aantal rassen zodanig zijn doorgefokt dat ze ten onder gaan aan hun eigen succes en niet meer bestand zijn tegen nare ziektes. Dat zou toch vervelend zijn, geen banaan meer tijdens een wandelingetje, geen snelle banaan meer ’s ochtends vroeg, als ontbijt maken even teveel gevraagd is, geen dure banaan meer op festivals, geen bananenpannekoek meer, geen bananenbrood, gewoon geen bananen meer. Ik kan me dat niet zo goed voorstellen, maar gelukkig gaat dit stukje daar niet over.
Waar het ook niet over gaat zijn de mythes die leven rondom bananen. Er wordt vaak gezegd dat een banaan veel caloriën bevat. Dit klopt als je het vergelijkt met andere gangbare fruitsoorten, die op hun beurt dan juist weer veel water bevatten. Een banaan is niet zo waterig en levert liever een berg voedingsstoffen. Rijk aan vezels, allerlei vitamines en anti-oxidanten zoals dopamine en goed voor je spijsvertering (en dus niet andersom, zoals weleens gedacht wordt). De banaan is favoriet bij hardloopwedstrijden, zijn goed voor je hart, kunnen je helpen bij afvallen en schijnen goed te zijn voor je nieren.
We eten er in Nederland alleen al zo’n twee miljoen per dag. Maar daar zou het allemaal niet over gaan. Het zou eigenlijk gaan over een heerlijke barbecue, waarbij de chef achter de grill dit stukje fruit wel een mooi onderwerp leek. Later vandaag wellicht meer over die barbecue. Er volgt immers nog een deel twee.
Shit, de bananen zijn op…