De sous-chef heeft een ‘ping-en-klaar’ maaltijd gegeten en weet hierover te melden dat een roerbakpannetje dan toch een stuk lekkerder is. En passant heeft ze de mini-chef maar vast verteld dat dit de schuld was van papa, deze minder gezonde en minder lekkere maaltijd. Papa was er immers niet, dus dan wordt er niet gekookt. Dat kan maar vast duidelijk zijn.
Het schuldgevoel blijft achterwege en ik ga er vanuit dat één keer in de zoveel tijd een culinair magnetron hoogstandje geen kwaad kan. Dat het niet echt in de smaak viel is een tweede, maar dat neem ik dan maar voor lief. Koken wordt er sowieso weinig gedaan deze week, dus ik ben benieuwd wat er morgen het huis in gesleept wordt. Ik zal vanwege activiteiten elders wederom niet meegenieten van wat dit ook gaat zijn.
Vandaag was het voor mij in ieder geval meer genieten. Ergens op een terras in Tiel. Naast me zat een Amerikaan, daar weer naast een Deen, schuin tegenover me een Chinees en naast hem een Singaporees. Het gezelschap werd verder aangevuld met een paar Hollanders. Dit bonte gezelschap, waarin een Japanse vriend deze keer helaas ontbreekt, was neergestreken aan een tafel van een voor mij nieuw restaurant.
Via een Facebook-bericht wist ik me eerder vandaag opeens te herinneren dat aan het horecaplein in Tiel een nieuwe tent te vinden is. Een eettent met de duidelijke naam ‘Plein 51’. Gevestigd in de oude scheepssmederij, wat een leuke link is aangezien wij ook iets doen met bootjes en staal. We hebben een tafel gereserveerd voor acht personen, en zonder eerdere ervaringen met dit etablissement ben ik vooraf toch een klein beetje zenuwachtig. Mijn gasten verwachten toch wat, en als ze hier het niveau snackbar niet overstijgen dan gaat dit toch meteen weer de hele wereld over.
Iedereen gaat voor het voordelige driegangen-menu en na wat vertaalwerk links en rechts komen alle bestelling goed door. Iedereen krijgt de gerechten die besteld zijn, en alles valt in de smaak. Er zijn lege borden en continu volle glazen. De bediening is vriendelijk en oplettend, en er is een bonbonnetje bij de koffie. Het is een leuke aanwinst voor het Plein in Tiel, dat weten ze alvast in Amerika, Singapore, China en Denemarken. Of ze daar iets aan hebben weet ik niet, maar misschien kunnen ze er mee leven dat ik in ieder geval zelf waarschijnlijk wel een keertje terug kom.
Misschien neem ik de sous-chef wel mee. Vindt ze vast lekkerder dan een ‘ping-en-klaar’ bordje.