Terwijl ik de laatste hand heb gelegd aan mijn tweede artikel voor Tokyo.nl, dit keer over het wonderschone Shirakawa-go, gebeurt er elders in de wereld ook weer het één en ander. Vriendje Donald doet wat eigenlijk al lang en breed verwacht werd, na een dagje golfen begaat hij waarschijnlijk één van de, zo niet de grootste blunder uit zijn politieke carriëre. Alhoewel hij nog wel even tijd heeft om deze te toppen.
Photo by Andrew Gook on Unsplash
Meneer heeft besloten dat het goed is voor zijn land om zich terug te trekken uit het nucleaire akkoord met Iran. Nu ben ik geen Iran kenner, volgens mij lopen er daar ook een aantal redelijk enge figuren rond, maar toch, er waren enige vormen van herstel te bespeuren. Waar het land van Trump de komende jaren economisch keihard voorbijgestreefd en bijgehaald gaat worden door huidige en nieuwe Aziatische tijgers, stuurt hij volledig aan op isolatie. Way to go! Het duurt niet lang meer of andere landen zullen de VS economische sancties op gaan leggen, omdat men vindt dat ze teveel kernwapens hebben. Ok, dat is een eigen verzinsel, maar nu ik het zo hardop zeg, klinkt het niet eens meer zo vreemd.
De wereld zal er over een jaar of twintig in ieder geval heel anders uitzien dan de wereld van vandaag. Maar het mooie aan de toekomst, is dat hij gelukkig dag voor dag komt. En morgen zal niet veel verschillen van vandaag, zoals vandaag niet heel veel verschilde van gisteren. Gisteren was ik nog met de auto naar mijn werk, vandaag alweer op de fiets, weliswaar een leenfiets. En dat was ook meteen het grootste verschil tussen de twee dagen.
En dat er vandaag een klein wezentje via een scherm druk naar ons lag te zwaaien en gisteren niet. Waar ging het eerste deel van dit stukje ook alweer over?