Na een dag als gisteren is het toch wat lastig uit bed komen zo op de maandagochtend. Tijd om stiekem een half uurtje te blijven liggen is er niet, aangezien er een presentatie op het programma staat waar ik ook onderdeel van ben. Ook moet ik nog even bekijken hoe ik überhaupt op mijn werk kom, aangezien fietsen me nog geen fijn plan lijkt en ik vooraf geen reservering heb geplaatst op het grijze scheurmonster hier op onze oprit.
Voorzichtig vraag ik de hoofdbestuurder van deze bolide of het mogelijk is dat ik er vandaag een rondje mee rijd. Dit blijkt geen probleem en ik kan me met een gerust hart begeven naar de badkamer om me te scheren. Plan B was geweest dat scheren te laten voor wat het was en alsnog te gaan fietsen. Niet echt een goede optie, maar toch, altijd fijn een plan B te hebben.
Na een ontbijt en een kort autoritje, is het tijd voor de presentatie. Eerst wat terugblikken op wat al is geweest, iets over beurzen, en daarna een vooruitblik naar wat er privé gaat komen. 22 Oktober is de datum volgens de sheet achter me, die verder een cover van het boek ‘Vader worden voor dummies’ laat zien. Een klein applausje valt me ten deel en ik kan niet ontkennen dat ik dat leuk vond. De dag is om 9:00 uur al geslaagd. De rest van de dag gaat grotendeels op aan een persbericht, iets met nieuwbouw, en de verspreiding hier van. Snel weer naar huis, even tanken, morgen moet de hoofdcoureur weer op pad.
Op het menu; stamppot rauwe andijvie. Waar ik zelf bij aankoop geen enkele zin in had, maar me nu toch erg lekker lijkt. Geen poespas, gewoon een stamppotje. Met worst. En een appelmoesje? Appelmoesje!? Tsja, dat dacht ik de eerste keer ook, toen de sous-chef en ik nog twee huizen hadden en de aarappelpuree nog uit een pakje van maggi kwam. Ik snapte het niet, maar probeerde het toch. Nu hoort het erbij, een appelmoesje bij de andijvie. De pakjespuree is inmiddels verboden.