Voor ons op tafel stond een torentje, een etagère, in passend Frans. Daarop kleine croissantjes, mini-baguettes en chocoladebroodjes. Daarbij wat minuscule potjes jam en kleine verpakkingen Nutella. De tafel was chique gedekt en om ons heen stonden vele andere tafels op dezelfde manier, aangezeten door kinderen in prinsessenjurken of superheldenkostuums en ouders met inmiddels lege portemonnees. Naast mij zat de dochter vol verwachting met fonkelende ogen en een hartslag in standje stuiterbal. ‘Is dit glutenvrij?!’ vroeg ze ons, wijzend op de lekkernijen voor haar op tafel.
Bij binnenkomst in deze ‘Auberge de Cendrillon’ (oftewel: Assepoester-herberg) vroegen we de gastvrouw al om de glutenvrije opties tijdens dit speciale ontbijt. De dingen op de etagère hoorden daar niet bij. De veganwafel en wat andere dingen waren zeker glutenvrij, gaf ze aan, en aan tafel zouden we verder geholpen worden. Dit klopte; we kregen al snel hulp. De kleine prins, die deze opties niet hoefde af te wachten, was inmiddels vast begonnen met knabbelen aan een croissantje van de etagère. De kleine prinses, voor deze gelegenheid uitgedost in haar eigen ‘Elsa-jurk’, kreeg vrij snel een vol bordje lekkernijen gepresenteerd dat bijna identiek was aan de bordjes die wij als haar tafelgasten kregen voorgeschoteld.
Twee glutenvrije wafels, wat worstjes, een roerei en een rijtje kleine glaasjes gevuld met fruit, yoghurt en een appelmoesje. De kleine dame at er lekker van, maar al gauw verschoof de aandacht naar waar ze hier écht voor waren en waar lang naar uitgekeken was. In de herberg was de eerste echte prinses in het vizier gekomen. Aan een tafel vlakbij ons was ‘Ariel’ gespot. En niet veel later verscheen Sneeuwwitje in hoogsteigen persoon bij ons aan tafel om een praatje te maken. Vier verwonderde en glinsterende oogjes kwamen niet meer los van deze verschijning.
De kleine prins bleef van schrik zitten op zijn stoel en hoefde wat hem betreft niet op de foto met deze Disney-prinses. Iets waar hij later al snel (hardop) spijt van zou krijgen. De dochter kroop wel naast haar voor een foto en een knuffel. De kleine man zou later zijn kans bij Ariel én ook nog Assepoester, die aan tafel verschenen, niet nogmaals missen en vergezelde zijn zus (en mama…) voor een knuffel en een foto. De prinsessen, met een opvallend Amerikaans accent, kletsten wat met de mini’s, gaven een compliment voor de jurk van de dochter (‘Ze zag gelijk dat ik Elsa was!’) en zorgden naast een berg verwondering voor een eerste klein gebroken prinsenhartje. ‘The one that got away…’