Ik ben op vakantie. Niet alleen. We zijn met zijn vieren. Op een camping in Twente. De sous-chef, de dochter, de zoon en ik.
Op deze camping zijn ook andere mensen. Ik zou willen zeggen: in alle soorten en maten. Maar dat is niet waar. De mensen zijn wit. Net als wij. Of wat aangebrand. Net als ik.
En de meeste mensen hier zijn dik. Dat is wat het is. Dat is wat ik zie. Ik ben zelf ook een beetje dik dus ik weet waar ik het over heb. Ik heb een buik. Die buik is goed zichtbaar ‘s ochtends als ik in de spiegel kijk. En ook vaak wanneer ik nieuwe kleren probeer. Vooral in mijn hoofd zit hij dan in de weg, die buik.
‘Doe er dan wat aan!’ hoor ik mezelf op die momenten vaak denken. Zeggen zelfs zo nu en dan. En toch lukt dat nooit helemaal. Die buik blijft. Die buik is inmiddels al langer wel in mijn leven dan niet. In verschillende formaten.
Hier zijn dus veel andere buiken. Ik oordeel daar niet over. Ik zie het wel. Praten deze mensen ook tegen hun buik denk ik dan? Sommigen vast wel. Dat zie je. Andere helemaal niet, dat zie je nog beter. Die dragen hun buik als een troffee. Ik gedoog mijn buik. Als mijn dochter achterop de fiets zit en ze trekt mijn T-shirt iets omhoog omdat ze me op mijn rug wil kriebelen bijvoorbeeld, dan reageer ik nors. ‘Doe dat eens niet!’, zeg ik dan in lelijk Nederlands.
De wereld hoeft mijn buik niet altijd te zien. Ik schaam me er niet voor. Ik ben er ook niet trots op. Ik heb wel conditie. Ik loop hard. Niet altijd even constant, of even ver. Maar toch altijd wel een beetje. Een fijne constante. Vandaag ook. Ik heb gelezen dat sporten geen zoden aan de dijk zet voor wat betreft buiken. Voeding doet dat veel meer lees ik. Ik geloof dat. Sporten zal geen kwaad doen verder. Ik blijf graag barbecueën en een extra speklap eten. Terwijl ik ook steeds meer biologisch en vegetarisch kook. Voor het gezin zeg ik dan, maar ook voor mij.
Zo’n camping is een minisamenleving. Zijn veel mensen dan zo dik tegenwoordig? Op de camping waar we de vorige drie jaar waren leken de mensen juist allemaal heel dun. Ik was toen ook al dik. Geen conclusies te trekken hier denk ik. De sous-chef zegt ook vaak dat ze dik wordt. Ik vind dat gek. Zij is dun. Groter dan maat S heeft ze vaak niet nodig. Ik denk dat ze de betekenis van het woord dik niet zo goed weet. Hoewel ze ook mijn buik iedere dag ziet.