Naast me in de box, die tegenwoordig meer dienst doet als speelgoedopslag en kattenkussen (tot vervelens toe), liggen twee stapels boeken. Eén stapeltje met bekende bestsellers als ‘Sophie en haar vriendjes’ en ‘Het grote Fiep kijkboek’. Deze boekjes mag de minimens houden en kan ze later terug vinden in een doos die ze van ons krijgt om ergens op haar zoldertje te zetten tot ze zelf weer ergens voor kan gebruiken. Maar dat duurt nog een tijdje, tot die tijd kunnen ze nog veelvuldig doorgebladerd worden.
De andere stapel is vandaag vers het huis in gesleept en zullen hier maar tijdelijk blijven. Zes stuks maar liefst, met als centraal thema van zo’n beetje allemaal: ‘dieren’. De minimens heeft ze, voor haar etenstijd vanavond, allemaal gelezen: één voor één, na elkaar, door elkaar, van voor naar achter, van achter naar voor en weer terug. Ze geeft zelf het tempo aan en duwt degene die ze niet meer interessant vindt resoluut van zich weg. Deze stapel komt van de bibliotheek, de plaats waar ik zo’n beetje iedere week, wanneer we niets anders te doen hebben, met de kleine boekenwurm te vinden ben.
Ze kiest inmiddels van een afstandje haar eigen boekjes uit en laat zich horen wanneer dit niet snel genoeg gaat. Ze snapt nog niet helemaal dat de nieuwe boeken even gescand moeten worden en dat ze ze daarvoor even los moet laten. Dat levert iedere keer weer even een kleine strijd op en zelfs een wisseltruc gaat er dan niet in bij de kleine lezer, want ze heeft altijd een instant favoriet, tot ze thuis is en een ander opeens favoriet is. De eerste keer dat ik met haar de bieb in liep, lag ze na het ophalen van haar boekstart-koffertje lekker te tukken in haar minuscule beren-onesie. Tegenwoordig drinken we samen wat en eten we een broodje voor we weer verder gaan. Onze stamkroeg op woensdag.