Een tijdje terug hebben de sous-chef en ik bedacht dat we te weinig vis aten. En dat terwijl we dat eigenlijk allebei wel een lekker dier vinden om te eten. Wanneer we in restaurants eten verschijnt er regelmatig een zeedier op het bord, of zelfs meerdere. Gebakken vis, gefrituurde vis, gerookte vis, gewokte vis, vis uit de oven, gestoofde vis, rauwe vis, ceviche, sashimi, sushi, of een combinatie van meerdere. Alles is eigenlijk wel aan ons besteed, zolang het maar dood is. Wat in landen als Japan of China geen overbodige luxe is om er bij te vermelden.
Maar hier, in Nederland, aan onze eigen keukentafel, verschijnen er toch bijzonder weinig vissen, schelpdieren, schaaldieren of andere diepzeebeesten op onze borden. Afgezien van af en toe een pannetje mosselen, een makreeltje of forel van de barbecue in de zomer, of een pakje niet zo duurzaam gevangen gerookte zalm van de Albert Heijn, verdwijnt er nog het meest wat diepgevroren koolvis in de pan voor in de gerechten van de minimens. En vissticks. Vissticks natuurlijk.
Maar nu, zomaar opeens, proberen we dat te veranderen. Op dinsdag. Want op dinsdag staat er een goede visboer op de minimarkt in Kerk-Avezaath. Het dorp waar de minimens toevallig speelt op die dag, en het dus een kleine moeite is om even te stoppen bij die visboer om wat uit zijn vitrine mee te nemen en thuis op te eten. Vandaag werden er in knoflook gemarineerde gamba’s uitgezocht door de sous-chef. Nadat er op vorige dinsdagen zalm en wijting op het bord verscheen. Dinsdag visdag.