Ik stap net in de trein naar Amsterdam Bijlmer Arena. Gister vloeiden daar nog veel tranen om een late treffer van Tottenham. Vandaag gaat het daar echter niet om Ajax, maar om een feestje in een van die andere evenementenhallen op dat stukje grondgebied.
En aan een klein feestje ben ik wel toe want ik kan met recht zeggen dat ik vanmiddag de saaiste vergadering uit mijn leven heb uitgezeten. Vier uur lang praten over het systeem achter de nieuwe website. Een systeem wat ik al kende. Het gesprek met de twee Amerikanen van het designbureau wat ons moederbedrijf heeft geselecteerd is verder doorspekt met technische manco’s die een Skype-meeting met zich mee brengt. Aan de andere kant van de tafel zie ik ze ook niet opspringen van enthousiasme en de collega uit Italië die ook inbelt houdt het gesprek gelukkig een beetje gaande.
Na vier uur zijn we er doorheen en heb ik uiteindelijk iets geleerd wat ook af had gekund met een goed mailtje. Weten we dat ook weer.
Mumford & Sons wachten op me in de Ziggo Dome en na een biertje ben ik vanmiddag alweer vergeten. We kunnen in ieder geval verder met het project nu, dat is ook wat waard.
Het zonnetje schijnt nog lekker door het raam op m’n gezicht en de andere vier fans zijn met de auto op weg. Herinneringen aan Tivoli Oudegracht, inmiddels historie, Pinkpop, Lowlands en die andere keer Ziggo Dome komen straks allemaal voorbij. Net als de onvermijdelijke herinneringen aan een vorig leven.
Soms is muziek iets meer dan een feestje! Maar vanavond wordt er niet meer gejankt, dat kennen we nu wel!