Het regent buiten terwijl ik de over de Waalbrug vanuit Beneden-Leeuwen terug rijd naar Tiel. Ik kom niet zo vaak in Beneden-Leeuwen op zondagavonden, zeker niet nu mijn zus daar niet meer woont, maar ik had taxidienst vanavond. Mijn Japanse vriend kwam omstreeks 21:00 uur aan op station Tiel met de ‘local train’, waarvan hij zich op een voor mij zeer bekende verreisde quasi-chagrijnige toon (ik bezig die toon zelf ook vaak) afvraagt waarom het lijkt alsof dat boemeltje er ieder jaar langer over lijkt te gaan doen.
‘Negen jaar geleden was je binnen een half uur vanuit Utrecht in Tiel’ geeft hij aan. Ik kan hem geen ongelijk geven. Tegenwoordig is het eerder drie kwartier dan een half uur. Al die nutteloze extra stations en vooral die vijf minuten doelloos stilstaan op station Geldermalsen zijn hem een doorn in het oog. Qua treinreizen zijn Japanners dan ook verwend en de ‘Nederlandse Spoorwegen’ steken schril af wanneer je deze vergelijkt met ‘Japan Rail’. Tien seconden eerder of later vertrekken dan beloofd en je kunt als directeur op de nationale televisie je verontschuldigingen aanbieden. Kunnen ze hier nog wat van leren.
Afijn, hij is blij mij te zien en begint als een volleerd surrogaat-Nederlander meteen over het weer. Dat is inderdaad niet best. Ik breng hem naar een etablissement wat ik zelf eigenlijk alleen maar van binnen heb gezien terwijl het volgestouwd was met uitzinnige carnavalsvierders, die eigenlijk niet écht carnaval vierden, maar zich toch één, of soms twee dagen lekker vol wilden laten lopen. Ik was ook zo iemand. Een kwartier in de rij staan voor de wc om er dan achter te komen dat je een stukje tegelmuur, of de wasbak tot je beschikking krijgt, dat soort taferelen. Heerlijk.
De normale functie van dit pand is herberg en hotel en staat bekend als ‘De Twee Linden’. Mijn Japanse vriend is hier vaste gast en ik moet hem toch eens vertellen over mijn avonturen in dat gebouw. Gekke Hollanders.