Toen de werkweek er gisteren op zat en ik thuis aankwam, waren de sous-chef en de opa die hier ook dienstdoet als huisklusser bezig met een klus die ik morgen af mag maken. Het betreft de finishing touch aan de kamer voor de kleine druktemaker. Voor het raam is nog een hor gepland en daarvoor weer wat jaloezieën. Beide zullen dus als alles meezit, en daar ga ik uiteraard vanuit, morgen netjes en wel, zonder overbodige gaten in kozijnen, bevestigd worden.
Omdat de sous-chef en ik een culinair avondprogramma hadden gisteren en de klusopa niet vertrekt zonder één of meerdere biertjes, staan deze dus ook al vrij snel klaar en is het hor verder voor mij. Bakje chips erbij, ik zie het als voorgerecht. Na deze veelvoorkomende start van het weekend, worden we thuis opgehaald. We stappen in en zetten koers naar een buitenwijk van Ochten, daar waar de vrouw van de chauffeur hun huilende, poepende, etende en inmiddels ook lachende mini-me achter laat bij oma, zodat ook zij mee kan naar de plaats van bestemming deze avond.
Via de dijk en Dodewaard of all places, rijden we richting Nijmegen. Naar ’t Zusje in Nijmegen welteverstaan. Een avondje genieten van kleine gerechtjes in alle soorten, vormen en maten, van Oosters tot Mediterraans en alles daar tussen in. De smaken zijn goed, de wijntjes passend en de toetjes heerlijk. Buiten onweert het, maar wij zitten binnen, de gerechtjes blijven komen en de gesprekken blijven gaan. Stipt om 00:00 zijn we weer thuis, vol, voldaan en klaar voor de rest van het weekend. Een goed begin is het halve werk.