#263 Kinderbijslag

Ik neem een paar druiven, witte. Ze waren weer eens in de bonus bij onze favoriete kruidenier. Het is een beetje een lome avond, waarop de meeste inspanning al is geleverd tijdens het boodschappen doen en daarna bij het maken van de salade die vanavond op het menu stond. Ik vond hem zelf best aardig gelukt en de sous-chef volgens mij ook. Na de redelijk zware Belgische gerechten van afgelopen weekend, was dit een welkome variatie. Het restant verdwijnt in bakjes in de koelkast, daar kunnen we morgen nog wel een keer van eten.

Photo by Nacho Domínguez Argenta on Unsplash

Mensen hebben tegenwoordig over alles een mening, vaak een nogal uitgesproken, doch meestal niet ernstig goed onderbouwde mening. Ik heb ook een mening en ook voor mij is het soms nogal lastig argumenteren waarom ik nu echt iets vind. Het is vrij gemakkelijk om tegen iets te zijn. Of zoals in mijn geval, vaak tegen iemand. Over wie ik het hier heb laat zich makkelijk raden. Het is echter al vele malen moeilijker om duidelijk te maken waarom je vóór iets bent, of in een wat chiquer woord ‘pro’.

Een van de nieuwsberichten die ik vandaag zag langs flitsen, was er eentje over de kinderbijslag. Een kleine bijdrage van de overheid om er voor te zorgen dat kinderen goed en gezond opgevoed worden. Iets wat wij vrij binnenkort dus ook zullen mogen ontvangen. Het bericht van vandaag ging over deze bijdrage in relatie tot het vaccineren van kinderen. En dan vooral over het idee, het proefballonnetje, om wanneer ouders er voor kiezen hun kinderen niet te laten inenten, ze te korten op deze kinderbijslag. Een idee wat in andere landen om ons heen al een tijdje gemeengoed lijkt te worden. In sommige landen geldt er zelfs een vaccinatieplicht.

Nu ben ik heel erg voor dat iedereen vooral zelf moet bepalen wat hij of zij graag wil, of vindt dat goed is voor hem of haar zelf, uiteraard zonder dat je daarmee anderen schade berokkend. En daar komt het dan ook meteen, een kind, met name degene die vooral alleen nog maar kakken en janken, die kunnen dat nog niet zo heel goed zelf bepalen. Die moeten in hun keuzes nog een beetje geholpen worden, tot waarschijnlijk een jaar of 32 daarna, en langer, maar zeker in de eerste paar jaar. Ik ben dus ook, ondanks de bangmakerij die er steeds meer plaatsvindt omtrent dit onderwerp, heel erg voor vaccineren. Of een vorm van plicht de manier is die de overheid moet nastreven is een wat lastigere kwestie, maar campagnes die vaccineren uit het discussiehoekje halen waarin het om de één of andere duistere reden terecht is gekomen, lijkt me wel een goede zaak.

Terug naar middeleeuwse taferelen, en kinderen, of nog erger; andermans kinderen, onnodig en ongevraagd blootstellen aan ziektes die al lang in een geschiedenisboek thuis horen lijkt me niet een stap in de juiste richting. In de middeleeuwen hadden ze ook geen kinderbijslag.

2 gedachten over “#263 Kinderbijslag”

Geef een reactie