Vanochtend liep ik met het idee om vandaag in het kader van ‘Independance Day’ (niet die met Will Smith), ook wel ‘4th of July’, wat het dus vandaag is, weer eens wat aandacht te besteden aan de clown in het witte huis. Clown Donald en zijn clan. Mark was er eerder deze week op bezoek en werd wereldnieuws omdat hij het had aangedurft ‘Nee’ te zeggen, recht in het gezicht van het oranje heerschap met de dooie marmot op zijn hoofd.
Photo by Stephanie McCabe on Unsplash
Ik heb het fragment uiteraard vele malen gezien en ik was eigenlijk niet onder de indruk. Hij zegt een keertje ‘No’, mompelt wat binnensmonds en laat Trumpie daarna verder tetteren. Uiteraard sneed het geroep van de Amerikaanse president niet bepaald hout, maar dat is niks nieuws meer. We zijn aanbeland in een fase waarin hij niet eens meer probeert te verbloemen dat hij liegt, en daarover liegen zijn mensen dan weer. En iedereen staat erbij een kijkt ernaar. Als ze daar niet uit gaan kijken het komende half jaar, hebben ze over een jaar of vijf tot zes misschien wel een heel andere feestdag, waarop ze het einde van de nog te beginnen tweede burgeroorlog herdenken en vieren.
Laten we daar niet vanuit gaan, maar ik kijk er niet eens van op als de General Lee’s straks met een Confederate flag op het dak, naar goed voorbeeld van de hier welbekende Bo en Luke Duke, samen met de witte puntmutsenbrigade ten strijde trekken tegen een ander Amerika. Het echte moderne Amerika, met als fundering de vroegere immigranten, vrijwillige immigranten en onvrijwillige immigranten. Het woord wat nu zo’n wrange smaak krijgt door alle discussies wereldwijd. Ook hier in Europa. Het woord wat zo vaak misbruikt wordt door machtswelluste politici en andere angsthazen.
Ik wilde daar dus wat over zeggen. Ik had een ook al een idee, het moest een statement worden. Ik zou alle mensen uit het kamp Trump opsommen, voor- en achternaam, met iedere keer het woordje ‘Fuck’ voor die naam. Zo zou ik makkelijk aan 250 woorden komen. Het leek me uiteindelijk toch geen goed idee. Het zal niet helpen. Ik heb geleerd dat je mensen moet proberen te begrijpen en je in hun standpunt moet proberen te verplaatsen. Het lukt me steeds minder in dit geval. Ik word er soms misselijk van. Het gaat niet eens meer over dat er gezonde discussie is over elkaars politieke standpunten en of men het daarin wel of niet met elkaar eens is. Het gaat hier gewoon over hoe je met mensen om moet gaan, met elkaar, met de wereld, het gaat over fatsoen, onfatsoen ook vooral, over liegen en bedriegen. Over jezelf boven anderen plaatsen op basis van ongegronde redenen.
Het is misselijkmakend en Rutte vond dat ook, als een boer met kiespijn zat hij daar. Nu pas snap ik hem. Hij ziet ook een onberekenbare maniak, waarmee hij zich net als zovelen geen raad weet. Hij wist er toch een schampere ‘No’ uit te persen. Het zal niet baten. Donald luistert niet, naar niemand.
Happy Independance day.