Het is dinsdagavond. Dat betekent dat het morgen alweer woensdag is. De vorige woensdag kan ik me nog goed herinneren, die was leuk. Toen was het nog warm genoeg om samen met de minimens te spetteren in een opblaasbadje in onze achtertuin. Het bad staat inmiddels in de schuur te drogen om verder opgeruimd te worden. Note to self: morgen het bad opruimen.
Photo by Alexander Schimmeck on Unsplash
Voor mij is deze woensdag eigenlijk het begin van een minivakantie. Donderdag trekken de sous-chef, de minimens en ikzelf richting Frankrijk om ons daar voor een paar dagen bij echte vakantiegangers te voegen. Het vakantiegevoel is er nog niet. Ik zet net mijn koptelefoon af na een avondje doorwerken aan de keukentafel. Op mijn scherm een conceptwebsite die steeds meer vorm krijgt, maar nog steeds niet volledig naar mijn zin is. De collega’s die achterblijven op kantoor donderdag en vrijdag zullen een tweede en een derde paar ogen zijn in een laatste dubbelcheck alvorens we een nieuwe fase ingaan.
En, dan is het wel handig als die extra paren ogen ook daadwerkelijk voldoende te zien, te lezen en te beoordelen hebben. Op dit moment ben ik dus nog niet he-le-maal tevreden, wat al schrijvend het besef doet rijzen dat de laptop morgen dus nog zeker een uurtje opengeklapt gaat worden. Tevens komt daaropvolgend ook meteen het besef dat dit een gevaarlijke gok is, aangezien ik op woensdag de dagindeling niet zelf bepaal, maar dit volledig naar inzicht van de kleine snurkerd gaat. Gelukkig is een en ander al wel goed genoeg, maar nog net niet goed genoeg om met een leeg hoofd richting Frankrijk te rijden.
We zullen zien wat morgen mijn hoofd leeg maakt. Een uurtje achter de laptop, of een extra spelletje met de minimens.