Gisteren schreef ik een stukje over een stemhok, over dat ik een stem heb uitgebracht op een goede toekomst voor de kleine meid, die toezicht op me hield terwijl ik dit deed. Ik heb gisteren op Groenlinks gestemd. Niet omdat ik het nu voor de volle honderd procent eens ben met hun partijprogramma, sterker nog, ik heb hun partijprogramma niet gelezen, maar weet alleen in hoofdlijnen waar ze voor staan.
Photo by Markus Spiske on Unsplash
Ik ben geen uitgesproken fan van Jesse Klaver, maar nu moet ik zeggen dat ik niet verwacht ooit echt fan te worden van een politicus, maar goed wat niet is kan nog komen. Gisteren heeft namelijk eens en te meer duidelijk gemaakt dat mensen klaarblijkelijk blind idolaat kunnen worden van een persoon. Een persoon die ikzelf verafschuw, ik zeg het maar gewoon eerlijk. Ik ken hem niet en toch doe ik het. Deze zogenaamd welbespraakte, intelligente, aandachtsgeile en machtsbeluste racist, is naar verwachting, maar desondanks naar mijn teleurstelling, de grote winnaar van deze verkiezingen geworden.
Groenlinks heeft ook gewonnen en zo heeft mijn protest-proteststem toch nog iets van betekenis gehad. Dit valt echter in het niet bij de winst die de enge moderne twist op de NSB van meneer Baudet heeft behaald. Ik kan er met mijn gedachten niet bij, dat weldenkende mensen in ons land op een dergelijk giftig figuur stemmen. Ik heb vandaag geprobeerd zijn overwinnings-speech terug te kijken, maar ben op een compilatie van wat uitgelichte fragmenten blijven steken toen mijn lunch aanstalten maakte om weer naar boven te komen.
Wat me is bijgebleven, naast zijn geleuter over een uil van Minerva en iets over dingen waar we vroeger goed in waren, waarin hij duidelijk doelde op handelen in slaven en dat soort gezellige dingen, is het ongegeneerde gebruik van het rare woord ‘boreaal’. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het woord niet kende, maar dat geldt überhaupt voor nogal wat woorden uit het misselijkmakende kruisvaarderspraatje van deze engerd. Het blijkt dat ik niet de enige ben die het woord heeft opgevangen, het is blijkbaar een tijdje trending geweest op twitter en de wikipedia-pagina inzake dit woord en het gebruik er van zit na vanmiddag op slot vanwege herhaaldelijke pogingen valse informatie toe te voegen of andere informatie weg te halen.
Nu begeef ik me niet in extreem-rechtse kringen, het doet me al huiveren dat deze nog steeds talrijk bestaan, blijkbaar alleen maar groeien en nu dus zelfs open en bloot aan het oppervlak komen. Van oorsprong is Boreaal een geologische term, wat verwijst naar het Noordelijke deel van Europa. Maar in deze enge kringen van onder meer Jean-Marie Le Pen en andere Hitler-verheerlijkers, wordt ‘Boreaal Europa’ gebruikt om de stichtingsmythe van het Arische ras aan te duiden. Je weet wel, die droom die oom Adolf had van blonde jongetjes met blauwe ogen en dat soort dingen.
Nu staat daar dus in het Nederland waar ik woon, op een publiek podium, landelijk uitgezonden en zonder enige vorm van gene, iemand een speech te houden met dergelijke termen erin. En iedereen lijkt het te slikken, niemand lijkt het iets te doen. En ik vraag me af of het onwetendheid is, of dat de winst van deze man een diepere betekenis heeft en mensen veel bewuster voor dit soort ideeën hebben gekozen dan het nu lijkt.
Ik weet niet wat enger is, ik weet niet wat gevaarlijker is. Raar vind ik het in ieder geval wel en ik betrapte mezelf er vandaag op dat ik me nog niet comfortabel voel wanneer men er openlijk voor uit komt op deze partij, op de man met zijn Boreale droom, te hebben gestemd. Ik vind nog wel een manier hier over te kunnen discussiëren, erachter komen wat men in hem ziet, achter hun echte beweegredenen te komen. Vandaag was er nog teveel verbazing, teveel afkeer.