Vandaag heeft grotendeels plaastgevonden in de keuken. Allereerst vinden hier vanochtend de voorbereidingen voor een lunch plaats. De ingrediënten zijn gisteren al gehaald en moeten nu één geheel vormen. Rond een uur of tien beginnen de voorbereidingen.
Als eerste de verschillende soorten deeg. Een simpel deeg voor een quiche, beetje bloem, een ei, wat zout en een beetje water. Kneden tot een stevige klomp en even de koelkast in. Als tweede een deeg voor de scones. Zelfrijzend bakmeel, bakpoeder, vanillesuiker en een beetje vanille-extract wat ik toevallig tegenkom. Ook hier een ei en deze keer wat melk in plaats van water.
Over naar de vulling van de quiche en de kip in de hoed. De kip in de wat? Kip in de hoed ja, geen konijn. Een recept van degene die komt lunchen, normaliter perfect bereid door de sous-chef, maar nu waag ik mezelf eraan. Kipfilet in kleine stukjes en marineren met kerriepoeder, kurkuma, wat olie en een beetje zout. Ok, volgens het originele recept zit deze stap er niet in, maar goed ik ben eigenwijs. De kip kan aan de kant, over naar de quichevulling.
Spekreepjes uitbakken, uit de pan scheppen en een gesnipperde ui, fijngesneden stengel bleekselderij en een in halve ringen gesneden prei bakken in het achtergebleven spekvet. Ondertussen in een kom wat eieren, slagroom en geraspte kaas mixen. De scones kunnen ondertussen wel vast in de oven. Van de klomp deeg gelijke plakken maken en wat bakvormpjes vullen. Klein beetje bestrijken met een mixje van ei en melk en ongeveer tien minuten in de oven.
Ondertussen twee ronde taartvormen ergens vandaan toveren, de tijd begint inmiddels wat te dringen. De koude quiche mix mag bij de warme en één van de bakvormen bekleden met een laag deeg als bodem. Mix eroverheen, randen ook een beetje kwasten met dat mengsel van ei en melk en ook de oven in. Voor de kip in de hoed moet de vulling nog gemaakt worden. De gemarineerde kip mag in de pan, mooi bruin bakken. Wat fijngesneden gember, knoflook erbij, even meebakken. Een potje uitgelekte kersen en een bekertje creme fraiche mogen er ook in en een paar minuten op laag vuur pruttelen.
Ondertussen wat vellen bladerdeeg uit de diepvries voor de ‘hoed’ en de bodem. Het andere blik bekleden met bladerdeeg, gaatjes erin en wat paneermeel onderop voor eventueel overtollig vocht. De vulling die inmiddels klaar is erop en bedekken met een hoed van bladerdeeg. Volgens het oorspronkelijke recept moet er eerst nog wat geraspte kaas op het kipmengsel, maar door een foutje in de timing ben ik dit vergeten. Ook de hoed inkwasten met wat melk- en eimengsel, dan wordt het mooi bruin. Naast de quiche de oven in.
Niet alles is helemaal op tijd, te laat de hulp van de sous-chef ingeschakeld, of net te eigenwijs om dat te doen, dat laat ik even in het midden. Stom, het is immers haar signature dish. De lunchgenoten arriveren terwijl het meeste nog in de oven staat, maar daar smaakt het niet minder om. Er is genoeg om vanavond nog een keer van te eten, uiteraard, beter heel veel te veel dan een klein beetje te weinig. ’s Avonds blijkt dat er zelfs genoeg is voor ook nog een ontbijtje morgen.
…..
PS 6km