De sous-chef is deze zaterdag vroeg de deur uit vanwege haar cursus. Mijn plan was om eens ontzettend een gat in de dag te slapen en het lag niet bepaald in de lijn der verwachtingen om voor het middaguur mijn nest uit te komen. Nu voldoe ik regelmatig niet aan mijn eigen verwachtingen, zo ook vandaag.
Nog voor half tien zit ik beneden, in een sportkleding die ik nu al voor de derde dag op rij aanheb. Niet bepaald heel fris, maar het kan nog net een keer. Waarschijnlijk zijn de gedachten over deze onfrisheid indirect aanleiding om later deze ochtend en het begin van deze middag dan ook meteen maar vier wassen te draaien. Extra tijd dus op deze zaterdag. Er staat aan het einde van de middag wat leuks op het programma, maar zover is het nog lang niet.
Eerst maar op de fiets richting de Albert Heijn, er moeten wat ingrediënten voor later vandaag en morgen ingeslagen worden. Halverwege de fietstocht besluit ik dat ik nu ik toch die supermarkt inloop, en verder geen haast heb vandaag, meteen alle boodschappen voor aankomende week maar te doen. Ik doe het op mijn gemak, om me zo min mogelijk te ergeren aan al die mensen die expres voor mijn karretje komen lopen en met voorbedachte rade net van hun lijn afwijken als ik er langs probeer te manouvreren.
Met twee veel te zware tassen fiets ik weer naar huis. Gelukkig is er weinig verkeer anders had ik mezelf nog wel een beetje boodschappen over straat zien strooien links en rechts. Niet lang na thuiskomst kondigt het hoofdprogramma van vandaag zich aan met een luid geklop op de achterdeur ‘Halloooo oooom!’ hoor ik een wervelwind binnenkomen. De sous-chef gaat vanavond eten met haar broer en haar zus, de moeder van degene die me zo enthousiast begroet en oom mag opdraven als oppas. Niet bepaald met tegenzin.
Gisteren kreeg ik al een mooi filmpje met daarin de vraag of ze bij oom mocht komen koken. Geen probleem, graag zelfs. De ingrediënten liggen klaar en er gaat pasta gemaakt worden. Verse saus, met voor de gelegenheid pasta in de vorm van Disney-figuren. De kleine masterchef staat met haar eigen schortje voor een aantal stukken bleekselderij en wortel in stukken te snijden, te roeren in de pan met pasta en te kledderen in de pan met saus in wording. De spanningsboog is kort, dus er moet snel geschakeld worden. Van snijplank, naar pan, naar vergiet, naar fles olie, weer terug naar de pan, naar de koelkast, ‘Oooom mag ik een champignon??’, naar een vinger die een klein beetje verbrand is, even snel naar buiten rozemarijn knippen en spetteren met de passsata.
Borden op tafel en zelf opscheppen, ‘mag ik een beetje meer?’, ‘ja dat mag, maar dan moet je dat wel opeten’, ‘Ok dan hoeft het niet’. Bord leegeten, niet met je mond vol praten, ‘jij ook niet oom!’ en een toetje. Een aardbeientoetje met Anna van frozen op de verpakking. Oom krijgt Elza.
…..
PS 5km