Dit zal heel waarschijnlijk niet de laatste keer zijn dat ik op deze plaats iets schrijf over dit zwarte wonderdrankje. Eén van de dagelijkse zekerheden van het leven, het klinkt dramatisch, maar zonder minimaal één van deze jongens wordt de dag ook vaak een drama.

Nespresso

Het is één van de dingen die opstaan, vooral door de weeks opstaan, een stukje draaglijker maakt. Met de ene hersenhelft nog niet helemaal wakker op de automatische piloot een cupje in het Nespresso apparaat doen en op start drukken. De herrie die dat ding dan op dat tijdstip in een volkomen stil huis, in een stille straat maakt, zorgt er voor dat de andere hersenhelft ook ontwaakt.

Eerst een glas melk, koffie op een lege maag schijnt superslecht te zijn, maar hé, wat is dat niet tegenwoordig? Dus ik zal niet ontkennen dat een shotje cafeïne zo nu en dan het eerste is wat op de dag mijn slokdarm door gaat. Voor ik op de fiets stap zit ik soms al aan twee straffe ristretto’s en dan moet de dag pas echt beginnen. Op kantoor gaat dit vrolijk verder. Zwarte espresso’s, in een  klein doorzichtig ikea-glaasje gaan er, als ik niet op let, bij bosjes doorheen.

Verslaafd

Koffie dus, Hollanders zijn er gek op, maar op andere plaatsen in de wereld kunnen ze er ook wat van. Ieder uiteraard zijn eigen smaak, eigen manier van bereiden en eigen toevoegingen om het nog lekkerder te maken. Ondertussen krijg ik in het weekend soms een lichte hoofdpijn, ‘oh ja’ denk ik dan, ‘geen koffie op nog vandaag’. Verslaafd? Zeker. Lekker? Nogal.

Photo by Edan Cohen on Unsplash