Eerder deze week blikte ik vast vooruit op vandaag. Het ging toen over kippen. En dat er vandaag twee varianten van deze dieren zouden arriveren. Eén variant voor in de diepvries en één variant die op den duur zou moeten gaan zorgen voor de dagelijke eierproductie. Voorlopig zal het dagelijkse gekookte eitje bij het ontbijt nog steeds uit een kartonnen doosjes van de supermarkt moeten komen.
Door omstandigheden is de adoptie van niet drie, maar maarliefst vier krielkippen die waarschijnlijk hun oorsprong in India kennen, want Cochin geheten, even uitgesteld. Als er iemand is die denkt dat die India-veronderstelling niet klopt, hoor ik het graag, ik heb de almachtige Google niet geraadpleegt vanavond en heb dit grotendeels zelf bedacht. Toevallig heb ik ooit onthouden dat Cochin een plaats is in India, dus één en één is twee dacht ik zo. Die kippen zullen dan ooit daar wel voor een eerste keer aan een spit zijn geregen.
Onze gevederde Cochin vriendjes zijn echter niet bedoelt voor het spit, maar voor zoals gezegd de eieren. En wellicht voor de gezelligheid. Voor het spit zijn er vandaag wat verre familieleden van onze vier krieltjes bezorgt. Netjes binnen het vooraf per sms afgestemde tijdsvak. Met gekoeld transport, in een makkelijke doos. De wings van eerder deze week waren namelijk zo goed als de laatsten van een eerdere leverantie. Ik heb het hier over het in dit huis inmiddels goed ingeburgerde concept van koopeenkip.nl. Eerlijk, biologisch, lekker en gemakkelijk. Het zorgt automatisch voor meer variatie in de vleeskeuze, zeker als er in de vriezer ook stukjes koe en varken volgens hetzelfde concept te vinden zijn.
Bewuster van wat je eet, soms ook een dagje bewust geen stuk dier op het bord. Het kost je een extra vriezer dat wel, maar ik kan het iedereen aanraden. Koop een kip, dood of levend.