Op de één of andere manier lijkt mijn effect op kleine kinderen een andere wending te hebben genomen deze maand. Eerst leek het over het algemeen alsof de kleine wereldontdekkers mijn hoofd redelijk interessant vonden, want ze konden er vaak hun doordringende ogen niet vanaf houden. Voor kinderen in de leeftijdscategorie ‘ik kan nog weinig tot niks zelf’ is ongeneerd aanstaren nog geoorloofd en dat deden ze dan ook vaak.

Photo by juan pablo rodriguez on Unsplash

Rambo

Echter barsten de kleine mensjes nu vaak spontaan in huilen uit als ik dezelfde kamer binnenstap als waar zij zich in bevinden. Zo ook vanavond, waar de jongere helft van twee broeders het meteen op een huilen zet zodra zijn oog op mij valt. De andere helft van het duo ligt op de bank tv te kijken en vind het allemaal prima. De kleine rambo ontdooit vrij snel en zijn monthoeken gaan uiteindelijk van beneden naar boven. Er kan blijkbaar goed gelachen worden. En vooral ook goed gegeten, en gesloopt. Hoort erbij. Net als enkele oerkreten. Let boys be boys is hier het motto, net zoals in de reclame. Of die reclame nu geëmancipeert is of niet, dat doet er even niet toe.

Soepstengels

Het is een mooie chaos en een aardige kakafonie, maar het voelt alsof dit zo hoort. Alsof er enige structuur inzit. De jongens eten, de jongens spelen en de jongens willen naar bed, maar toch ook weer niet. Het hoort zo. Enige vertraging voor het diner levert het wel op, maar dat kan ook aan de trage oven liggen, laten we het daar maar op houden. De eerste fles wijn is al op, het tweede pakje soepstengels is ook al bijna leeg, maar geduld is een schone zaak. Een paddenstoelentaartje, salade met Italiaanse dressing, een tweede fles wijn die niet open hoeft, maar dat toch gaat en als uitsmijter twee mona-toetjes. Eén mona-toetje is van het AH huismerk, maar dat is hetzelfde. Eentje smaakt naar vloeibare bounty, doe nog maar een beetje. Na de chocolade met glühwein als amüse is de cirkel weer rond.

Let boys be boys, stiekem een stuk tweede chocolade, of met autootjes over de tv rijden. Het hoort zo.